Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Laart - De Ahasveros en Lotgevallen

 
Op een middag ging de bel bij een zekere familie.
'De bezorger van de Ahasveros en Lotgevallen wenst u een gelukkig nieuwjaar'.
'Meneer, komt u nu al weer met dat vervelende krantje', sprak de man die open deed.
'De bezorger van de Ahasveros, wenst u een gelukkig nieuwjaar,' klonk het opnieuw.
'Fijn', klonk het vanuit de deur. 'En als u nu zo vriendelijk zou willen zijn om…'
'Meneer,' sprak Laart, want het was Laart die aan de deur stond, 'Ik wens het u nog eenmaal…'
'Maar meneer,' sprak nu de man, 'U komt al drie weken achtereen met dat krantje aan de deur om een gelukkig nieuwjaar te…'
'Maar ik wens het u toch vriendelijk', sprak Laart op een belerende toon. 'U denkt toch niet dat ik u hier een beetje sta te bedriegen. U wilt mij toch niet verdenken van hoogverraad.'
'Nee, nee, nee,' sprak de man bedeesd, want hij wist met wie hij te doen had. 'Maar,… ik hoef dat krantje helemaal niet… ik…'
Laart bleef stil en stond met zijn ogen gesloten statig te wachten tot de man het krantje aan zou nemen.
De man aarzelde nog even, keek paniekerig in het rond en pakte toen het krantje aan.
Laart bleef zijn hand ophouden en hief zijn baard in de lucht.
'Maar meneer, alstublieft, ik heb u al zo vaak een bijdrage gegeven, ik…'
'De bezorger van de Ahasveros wenst u…'
'Meneer Wenksen, alstublieft, u komt iedere dag aan de deur. Ik raak er nog arm van.'
'Maar u krijgt toch de Ahasveros?' sprak Laart iel. 'De Ahasveros. Ik breng u iedere dag trouw de Ahasveros. U gaat daar toch niet een beetje zielig lopen doen. U gaat daar toch niet een beetje het zielige mannetje staan uit te hangen. Alsof dat u het zo arm hebt. En zo moeilijk…'
'Goed meneer, goed, hier hebt u uw geld,' viel de man hem in de rede, terwijl hij een muntstuk uit zijn broekzak haalde. 'Ik zeg mijn abonnement op en gaat u nu alstublieft weg.'
Hierop gooide hij de deur met een geweldige klap dicht.
Direct daarop ging de bel.
'Wat nu weer,' sprak de man, uiterst vermoeid.
'Kan ik u misschien interesseren voor een gratis abonnement op de Ahasveros en Lotgevallen.'
'Nee meneer, u kunt mij niet interesseren,' sprak de man, 'en als u nu zo vriendelijk zou willen zijn om weg te gaan, dan…'
'Ik zal u een stukje voorlezen uit de Ahasveros', sprak Laart onverstoorbaar.

Lieve Ahasveros,

Ik zit in groep vijf bij meester Kaars.
Laatst kwam meester Kaars binnenhollen.
Hij zij dat er een egeltje op het schoolplein zat.
Toen gingen we allemaal kijken.
Leuk hè?

Simone Janssen Daalen.

Nou Simone,

Inderdaad. Geweldig. De groeten.
Ahasveros

'Och meneer, ik smeek het u,' sprak de man terwijl hij door zijn knieën zakte en in snikken uitbarstte, 'Gaat u toch alstublieft weg uit mijn leven. Laat u mij toch alstublieft met rust.'
Laart las verder.

A.A.A.A.A.A,
(Aardige, aantoonbare, algemene, aardige, aardige Ahasveros,)

In de Ahasveros van drie weken terug, schreef iemand dat hij een kikker had gevonden in de winter. Maar dat kan helemaal niet, want volgens mijn vader slapen kikkers in de winter onder de sloot. En hij schreef ook vondt met dt, maar mijn vader vind dat je dat met een d moet schrijven.

Rimco de Wit

Dag Rimco,
Nou, gefeliciteerd. Ja, nou, inderdaad. Precies. Onder de sloot. Uiteraard.
Nou de groeten.

Ahasveros

'Goed, goed, het is al goed,' schreeuwde de man hysterisch. 'Ik neem dat abonnement wel. Ik neem het dan wel. Als u maar verdwijnt.'
Laart keek de man uiterst verbaasd aan.
'Maar meneer,' sprak Laart met dreigende toon. 'U denkt toch niet dat ik gek ben? U denkt toch niet dat ik me zo laat afschepen. U denkt toch niet dat u mij zo kunt behandelen. Door zo raar te gaan schreeuwen.'
De man werd akelig wit en stil.
'Vindt u dat nou normaal?' vroeg Laart minachtend. 'Ik doe hier mijn uiterste best en u behandeld mij als een stofdoekje. Als een papiertje.'
'Nee meneer, zo bedoel ik het niet, alstublieft…'
'U behandelt mij als een leeg pakje karnemelk. Als een vlies behandelt u mij.'
'Ja, ja,' hikte de man.
'Gaat u maar eens over uzelf nadenken,' vermaande Laart. 'Over hoe u bent en hoe u doet tegen andere mensen. Mensen van vlees en bloed.'
Laart was nog wel twee uur in gesprek met de man die overigens diezelfde dag nog verhuisde naar Schiermonnikoog.

 Stuur door   Dit is niet OK 

 
 
De onbenullige avonturen van Laart Wenksen

Favoriete blogs

Links

 

Tags